en_US
en
on
mobile View
Desktop View

Aryanainfo

 

عکس بازیگران


 

گوناگون​

 

ویا ویب

 
 

انواع فال گوناگون


اس ام اس عاشقانه


مصاحبه و گفتگو


خواص خوراکی ها


آموزش و ترفند کامپیوتر


PreviousNext

Sample Picture 2

Lorem Ipsum is simply dummy text of the printing and typesetting industry. Lorem Ipsum is simply dummy text of the printing and typesetting industry. Lorem Ipsum is simply dummy text of the printing and typesetting industry.

ویا شاپ

 

عکس های دیدنی

عکس های عاشقانه

نقاشی و کاریکاتور

ادبیات ، داستان و شعر

مطالب خنده دار و طنز

مطالب عاشقانه

انواع طالع بینی

فال روز

اس ام اس تبریک

اس ام اس خنده دار

اس ام اس سرکاری

اخبار سینما و هنری

بیوگرافی بازیگران خارجی

روانشناسی و خانواده

سبک زندگی

دانش و فناوری روز

آموزش و ترفند موبایل

آموزش آشپزی

تاریخ و آثار باستانی

اعتیاد و مواد مخدر

مجله خبری روز

دینی و مذهبی

دنیای موتر

 جهانگردی

دانستنی ها

رژیم غذایی و لاغری

بهداشت ، زیبایی و فشن

مدل لباس و مانتو جدید

پزشکی و سلامتی

 
غزنی6
2331

:​جغرافیا


این ولسوالی از شمال به مالستان، از شرق به ناور و قره‌باغ، از جنوب به مُقُر و گیلان و از غــرب به ولایت زابل وصـــل است. ساختار جاغوری به صورت کلی متشکل از سه دره است که تقریباً به موازات هم قرار گرفته و از شـــرق به غرب امتداد یافته‌اند. در زبان محلی به دره ناوه گفته می‌شود. سنگ‌ماشه در مرکز قرار دارد و بزرگترین منطقه جاغوری است که از کوتـل لــومـــــان (لومو) در شرق و هم‌مرز تمکی قره‌باغ تا بابه وایچه امتداد دارد. در شمال ناوه سنگماشه، ناوه المیتو قرار دارد که از خربـــید در شرق تا تکلغو و تلقندی(هم‌مرز پشی) در غرب امتداد پیدا کرده‌است. در جنوب ناوه سنگماشه، ناوه گری قرار دارد که درازای آن اززیرک تا اوتقول است. از هریک از این ناوه‌ها دره‌هایی منشعب می‌شود که خانوارهایی از مردم جاغوری را دربر گــــرفته‌اند؛ مانند دره حیدر که از ناوه سنگماشه منشعب شده و دره علودال که از انتهای دره المیتومنشعب شده‌است

از داخل ناوه المیتو رودخانه‌ای نیز جریان دارد. ایـن رودخـــانه در خربید با رودخانه مالستـــان یکجا مــــی‌شود و ازپاییندره تبر   غنک پیچ خورده به ناوه سنگ‌ماشه می‌ریزد که به دریای سنگ‌ماشه معروف است. این رودخانه سر انجامبه رودارغنداب می‌ریزد 

تاریخ

جاغوری به معنی جای غوریان یا غوری‌ها است، از زمان غوریــان و مملکت غـــرجستان از مناطـــق تأثیـــرگـذار و مهم مملکتی محسوب می‌شد و فعلاً آثارهای آن نیز موجود می‌باشد

اقتصاد

غالب باشندگان ولسوالی جاغوری زراعت پیشه بوده و در گذشته اکثراً با کاشتن گندم، کلول، باقلا، کچــالو (سیب زمینی)، زردک، بامیه و بادمجان رومی، مواد غذایی خود را تأمین می‌کنند. البته در گذشته و در نبود تیل (نفت) شرشم هم می‌کاشتند و از روغن آن برای روشنایی در چراغ استفاده می‌کردند

بادام، زردآلو، سیب، انگور، سیب زمینی، ناک (گلابی)، توت از دیگر منابع زراعتی و اقتصادی مردم می‌باشد. اصولاً جاغـــوری سرزمینی است کوهستانی و دارای آب و هوایی دلپذیر و کوه‌ها و دره‌های آن مستعد رویش درختان متنوعی چون انجیر، خنجک، تاخم، دولنه، بید، ارر(عرر) که هر ساله در فصل بهار و تابستان هزاران مشتاق طبیعت را به سوی خود می‌کشاند. در گذشته‌های نه چندان دور آنگونه که کهنسالان به خاطر دارند، کوه‌ها پوشیده از درختچه‌های نامبرده بوده‌است. اما بر اثر استفاده بی‌رویه اهالی به منظور تأمین سوخت زمستانی و کاهش بارندگــی ناشــی ازتغییرات جــوی دهـــه‌ های اخیـــر، امــروزهاز پوشش گیــاهی مزبور فقط بوته، بیده و کوده و در بعضی نقاط درختان خنجک برجای مانده‌است

اما امروزه مردم جاغوری برای تأمین احتیاجات شان به زراعت وابسته نمی‌باشند. خانواده‌های جاغوری اکثراً از طریق درآمدهای فرزندان شان که بعد از فراگیری تحصیل مصروف کار و شغل در ادارات دولتی و غیردولتی می‌باشند و نیز توســـط مهاجـــرت و کار در بیرون از کشور تأمین مالی می‌شوند

فرهنگ

حدود۷۰ درصد باشندگان جاغوری سواد خواندن و نوشتن دارند. و این ولسوالی بیشترین آمــار قبولی در کنکور ورودی دانشگاه‌ها را نیز به خود اختصاص داده‌اند. مردمان جاغوری از آداب، سنن و فرهنگ غنی برخوردارنــــد و در صــــورت قـــرار گرفتن در محیطی‌هایی با فرهنگ متفاوت کمتر متأثر گشته و اکثراً لهجه، آداب و رسوم خود را حفظ می‌کنند. جهت مهاجرت مردم جاغــوری بعد از وقوع جنگ داخلی در کشور و بخصوص بعد از قدرت‌گیری طالبان که رویکرد فرقه گرایانه داشته‌اند به سوی کشورهـــــای اروپایی و غالباً استرالیا بوده‌است که این رویکرد بیانگر روحیه آزاد منشانه این مـــردم است. در آنجا نیـــز با تشکیــــل نهـــادها و انجمن‌ها، هویت ملی و هزارگی خود را حفظ کرده‌اند

تعداد مکتب‌ها در این ولسوالی به ۱۰۵ باب مکتب می‌رسد؛ که شامل؛ ۹۲ باب لیسه، ۲۲ باب مکتب متوسطه و ۲۱ مکتب ابتدائی می‌شود. در این مکتب‌ها، ۵۰۶۸۶ دانش آموز مصروف آموزش اند که از این میان ۲۶۶۹۶ تن آنان ذکور و به تعداد ۲۳۹۸۸ تن دیگر آنان را دانش‌آموزان اناث تشکیلمی‌دهد. تعداد فارغ‌التحصیلان این مکتب‌ها همه ساله رو به افزایش بوده، در ســال ۱۳۹۰ به ۱۸۰۰ تن؛ در سال ۱۳۹۱ به ۲۲۰۰ تن و در سال گذشته (۱۳۹۲) به ۲۵۰۰ تن افزایش پیدا کرده‌است

مردم

باشندگان ولسوالی جاغوری از قوم هزاره هستند. عموماً با گویش جاغورگی (از گویش‌های زبان دری و لهجه هزارگی) صحــبت می‌کنند. این گویش غلیظ‌ترین لهجهٔ هزارگی محسوب می‌شود

بر اساس آمارهای غیررسمی، جمعیت ولسوالی جاغوری ۳۵۰٬۰۰۰ نفر می‌باشد. درصد قابل توجهی از مردم جــاغـــوری ســواد کافی برای خواندن و نوشتن دارند. این آمار به‌طور قابل ملاحظه‌ای درحال افزایش است

درمورد وجه تسمیه این ولسوالی چندین نظریه از محققین غربی به شرح ذیل مطرح شده‌است: فوچر اصطلاح جـــاغوری را همان عبارت سانسکریتجاگودا می‌داند که یا نام جغرافیایی زابلستان بوده یا قبیــله‌ای در این محـــــل با همیـــن عنـــوان وجود داشته‌است.  بیوار قدم فراتر گذاشته و جاگودارا عبارت سانسکریت شده کلمه زابل دانسته‌است. اما نزدیکترین نظر به واقع آن است که جاغوری به‌معنای «جای غوریان» است. احتمال داده می‌شود گروهی از غوریان در این سرزمین آمده باشند یا آن که در زمــان حکــومـــت غوریان بر غزنه، سپاهی از غوریان در این سرزمین استقرار یافته باشد


ولسوالی جاغوری
ولسوالی جاغوری یکی از ولسوالی‌های ولایت غزنــــی و مرکــز آن سنــگ‌ ماشه  می‌باشد. بر پایه آمارهای غیررسمی جمعیت آن ۳۵۰٬۰۰۰ نفــر در ســــال ۲۰۰۷ (میـــــلادی) ذکر شده‌است.باشندگان جاغــوری از قوم هزاره هستند و به گـــویــش هزارگی زبان فارسی دری تکلم می‌کنند.ولسوالی جاغوری با داشتن بیش از پنجــاه هزار دانش آموز دختر و پسر یکی از پیشتازترین ولسوالی‌های افغانستان در بخش معارف است. گفتنی است که سالانه حدود ۱۰۰۰تا ۱۲۰۰ نفر از جاغــــوری وارد دانشگاه‌های کشور می‌ شوند